Przegląd epidemii ptasiej grypy H5N1 w USA
13 grudnia 2024 roku Centra Kontroli i Zapobiegania Chorobom (CDC) ogłosiły pierwszy poważny przypadek zakażenia wirusem H5N1 w Stanach Zjednoczonych. Pacjent, mieszkający w Luizjanie, zaraził się wirusem po bezpośrednim kontakcie z chorymi i martwymi ptakami. To znacząca zmiana w dotychczasowych wzorcach rozprzestrzeniania się wirusa, ponieważ wcześniejsze przypadki były związane głównie z komercyjnymi hodowlami drobiu oraz bydła mlecznego. Od marca 2024 roku wirus rozprzestrzenił się na 16 stanów, co zmusiło władze do ogłoszenia stanów wyjątkowych w kilku regionach, w tym w Kalifornii.
Analiza genomu wirusa w Luizjanie ujawnia, że był to szczep genotypu D1.1, który występuje także w Kanadzie i stanie Waszyngton. Jest to różne od szczepu B3.13, który pojawił się w innych częściach USA. CDC zapewnia, że nie ma dowodów na to, iż wirus może być przenoszony z człowieka na człowieka, a ryzyko dla ogółu społeczeństwa wciąż pozostaje niskie.
W odpowiedzi na rozprzestrzenianie się wirusa gubernator Kalifornii, Gavin Newsom, ogłosił stan wyjątkowy, gdy wirus dotknął stada bydła mlecznego w południowej Kalifornii. Wprowadzono surowsze środki nadzoru, testowania oraz przydzielania zasobów, aby zatrzymać rozprzestrzenianie się choroby. Władze zdrowia publicznego apelują, aby unikać kontaktu z chorymi lub martwymi ptakami oraz stosować środki ochrony osobistej (PPE). Dodatkowo, zaleca się gotowanie drobiu, mięsa i jaj do odpowiednich temperatur oraz spożywanie pasteryzowanych produktów mlecznych.
W rolnictwie zaleca się aktualizację protokołów bezpieczeństwa, przeprowadzanie ocen ryzyka i zapewnienie pracownikom odpowiednich środków ochrony osobistej, takich jak rękawice i respiratory, aby zminimalizować ryzyko narażenia na wirusa. Osoby, które miały kontakt z zakażonymi zwierzętami, powinny monitorować objawy, takie jak podrażnienie oczu czy trudności w oddychaniu, i skonsultować się z lekarzem, jeśli zajdzie taka potrzeba.
Epidemia ta podkreśla wagę przestrzegania zasad bezpieczeństwa biologicznego, edukacji społeczeństwa i skoordynowanych działań w celu ograniczenia dalszego rozprzestrzeniania się wirusa.
