Mój chłopak zamienił nasz trzyletni związek w 96 aktów zemsty

Mój chłopak zamienił nasz trzyletni związek w 96 aktów zemsty

Oddałam krew, żeby uratować mojego chłopaka, po tym jak jego przyjaciele powiedzieli mi, że miał poważny wypadek. Kiedy wychodziłam ze szpitala, usłyszałam zza drzwi czyjś głos: „Nie mogę uwierzyć, że znowu się na to nabrała”.

Brendan i ja byliśmy razem od trzech lat, więc kiedy jego znajomi zadzwonili i powiedzieli, że po wypadku samochodowym pilnie potrzebuje zgodnej krwi, nawet nie przyszło mi do głowy, żeby im nie wierzyć.

Jednak gdy opuszczałam klinikę, zauważyłam pielęgniarkę niosącą lodówkę medyczną z etykietą, na której widniało moje nazwisko. Poszłam za nią i zobaczyłam, jak wyrzuca oddaną przeze mnie krew do pojemnika na odpady biologiczne.

Zdezorientowana ruszyłam w stronę pobliskiego pokoju VIP. Wtedy usłyszałam śmiech.

W środku siedział Brendan. Nic mu nie było, a wokół niego zgromadzili się jego przyjaciele.

„To już dziewięćdziesiąty szósty” — powiedział jeden z nich.

Potem zaczęli wspominać inne „żarty”, które wcześniej mi robili: wysłanie mnie w ulewny deszcz w poszukiwaniu nieistniejącego prezentu na rocznicę, wmówienie mi, że Brendan jest w śpiączce, a nawet przygotowanie fałszywego oskarżenia o plagiat, przez które spóźniłam się na własne zakończenie studiów.

Przez lata wierzyłam, że wszystkie te katastrofy były zwykłymi zbiegami okoliczności.

Wtedy poznałam prawdę.

Zaplanowali dziewięćdziesiąt dziewięć aktów zemsty wymierzonych we mnie. Po ostatnim Brendan miał mnie zostawić i wrócić do Scarlett Montgomery.

Cztery lata wcześniej wszyscy byli przekonani, że Scarlett wygra regionalne mistrzostwa taneczne. Pochodziła z zamożnej rodziny, miała najlepszych trenerów i sponsorów.

A jednak wygrałam ja.

Brendan zaczął się ze mną spotykać, ponieważ uważał, że upokorzyłam Scarlett. Chciał sprawić, żebym się w nim zakochała, a potem mnie ukarać.

Po cichu opuściłam klinikę.

Tego wieczoru zadzwoniła mama. Powiedziała, że wraz z tatą przeprowadzają się do Tucson i ponownie zapytała, czy chcę jechać z nimi.

„Zostawcie dla mnie pokój” — odpowiedziałam.

Kilka godzin później Brendan pojawił się w moim mieszkaniu. Gdy skonfrontowałam go z tym, co odkryłam, nazwał całą historię z oddawaniem krwi niewinnym żartem.

„Nikt cię nie zmuszał, żebyś oddawała krew” — powiedział.

W tej chwili zniknęły ostatnie resztki uczucia, jakie jeszcze do niego żywiłam.

„To koniec.”

Następnego ranka rodzice pomogli mi się spakować. Tego samego wieczoru niespodziewanie zadzwoniła Scarlett.

Przyznała, że wiedziała o kilku mniejszych intrygach Brendana, ale stwierdziła, że jego obsesja tak naprawdę nigdy nie miała nic wspólnego z obroną jej honoru.

Scarlett już dawno pogodziła się z przegraną w konkursie.

Brendan nie.

Nie potrafił znieść tego, że ktoś bez pieniędzy, znajomości czy elitarnego szkolenia pokonał osobę, którą uważał za lepszą.

Potem Scarlett ujawniła coś jeszcze gorszego.

Brendan dokumentował każdy akt zemsty w cyfrowym archiwum wypełnionym zdjęciami, filmami, zrzutami ekranu i dokładnymi datami.

Numer dziewięćdziesiąt dziewięć miał wydarzyć się podczas imprezy, na której planował ujawnić wszystko i ogłosić, że cały nasz związek był jedynie eksperymentem mającym sprawdzić, jak wiele upokorzeń jestem w stanie znieść w imię miłości.

Scarlett powiedziała mi również, że kuzyn Brendana, Liam, pomagał mu w organizowaniu całego planu.

Następnie wysłała mi zrzuty ekranu z listy zemst.

„Przekonaj ją, że Brendan zapomniał o jej urodzinach.”

„Ukryj slajdy do prezentacji przed jej rozmową o pracę.”

„Każ jej czekać samej w restauracji, a potem wmów, że pomyliła datę.”

W końcu zobaczyłam pozycję numer 96:

Fałszywy wypadek samochodowy + oddanie krwi.

Pod spodem Brendan dopisał:

Chloe zrobi wszystko, jeśli będzie myślała, że umieram.

Przeprowadziłam się z rodzicami do Tucson i powoli zaczęłam układać swoje życie od nowa. Znalazłam pracę w piekarni, a po pewnym czasie ponownie odważyłam się wejść do studia tanecznego.

Na początku taniec przypominał mi o wszystkim, co Brendan próbował mi odebrać. Jednak z każdym kolejnym tygodniem przypominałam sobie, dlaczego pokochałam go na długo przed tym, zanim pojawił się w moim życiu.

Sześć miesięcy później wystąpiłam w lokalnym teatrze. Nagranie z tego występu trafiło do niezależnego zespołu tanecznego z Phoenix, który zaprosił mnie na przesłuchanie.

Zgodziłam się.

Tymczasem świat Brendana zaczął się rozpadać po tym, jak Liam ujawnił archiwum zemsty. Przyjaciele odsunęli się od niego, Scarlett zerwała wszelki kontakt, a ludzie w końcu dowiedzieli się, co naprawdę się wydarzyło.

Rok później mój dawny uniwersytet zaprosił mnie, żebym opowiedziała o emocjonalnej odbudowie i zdrowych relacjach.

Po wystąpieniu podszedł do mnie Brendan.

Przeprosił i powiedział, że przez to, co zrobił, stracił niemal wszystkich.

„To nie są przeprosiny” — odpowiedziałam. „To są konsekwencje.”

Zapytał, czy potrafię mu wybaczyć.

„Nie wiem, czy przebaczenie ma tutaj znaczenie” — powiedziałam. „Najważniejsze jest to, że nie muszę cię nienawidzić, żeby trzymać się od ciebie z daleka.”

Zanim wróciłam do Tucson, kupiłam sobie nowe buty do tańca.

Brendan zaplanował dziewięćdziesiąt dziewięć aktów zemsty, sądząc, że potrzebuje jeszcze trzech, aby całkowicie mnie zniszczyć.

Nigdy nie zrozumiał, że ta historia zakończyła się już przy numerze dziewięćdziesiąt sześć.

To właśnie wtedy przestałam próbować udowadniać, że zasługuję na jego miłość — i zaczęłam budować życie, w którym nie miał już żadnej władzy nad poczuciem mojej własnej wartości.

Czasami nie da się uratować związku.

Czasami osobą, którą trzeba uratować, jesteś ty sama.